Nieprawomocny wyrok w sprawie fałszywych zeznań i świadczeń

Sąd Okręgowy w Słupsku skazał oskarżonego na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sprawa dotyczyła między innymi fałszywych zeznań oraz uzyskiwania świadczeń na podstawie informacji o rzekomych represjach politycznych w PRL. Wyrok nie jest prawomocny.

Wyrok zapadł 8 września 2026 roku. Sąd zasądził również od oskarżonego koszty sądowe.

Prokuratura Okręgowa w Warszawie skierowała akt oskarżenia w tej sprawie 25 listopada 2024 roku. Według prokuratury oskarżony przedstawiał się jako osoba represjonowana w latach 70. XX wieku. Śledczy zarzucili mu składanie fałszywych zeznań przed sądami i organem administracyjnym oraz doprowadzenie do wydania decyzji potwierdzających niezgodnie z rzeczywistością status osoby represjonowanej z powodów politycznych.

Z ustaleń prokuratury wynikało, że oskarżony miał wprowadzić w błąd pracowników Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych co do okoliczności uprawniających do otrzymywania pomocy pieniężnej. Łączna kwota wypłaconych świadczeń wyniosła 84 203,01 zł.

Akt oskarżenia obejmował także zarzut usiłowania doprowadzenia Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości. Chodziło o kwotę 535 814,07 zł oraz postępowanie dotyczące odszkodowania za szkodę i zadośćuczynienia za krzywdę.

Prokuratura zarzucała ponadto oskarżonemu wyłudzenie decyzji potwierdzającej, że w latach 1972–1975 miał zostać pozbawiony możliwości wykonywania zawodu taksówkarza.

Prokurator wnosił o karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, obowiązek naprawienia szkody, zasądzenie pełnych kosztów postępowania oraz podanie wyroku do publicznej wiadomości. Decyzja w sprawie ewentualnej apelacji zostanie podjęta po zapoznaniu się z pisemnym uzasadnieniem wyroku.

na podstawie: Prokuratura Okręgowa w Warszawie.