Studenci SGGW pokazują nowe spojrzenie na Miasteczko Wilanów

W wilanowskim ratuszu nie chodzi tym razem o kolejną administracyjną decyzję, lecz o wizję tego, jak można mieszkać lepiej. Studenckie projekty z SGGW przyglądają się Miasteczku Wilanów z bliska, bez nabożnej czci dla gotowego układu i bez zgody na architektoniczny marazm. W centrum są dziedzińce, zieleń, partery i mieszkania, które mają dawać więcej światła niż przeciętna miejska bryła. To wystawa, która stawia proste pytanie: czy ta część Warszawy może jeszcze zyskać świeższy rytm?

Wernisaż i mniej oficjalne spotkanie: – 18 czerwca, godz. 14.00 – wernisaż wystawy
– godz. 16.00 – druga, mniej oficjalna część wydarzenia
– Urząd Dzielnicy Wilanów m.st. Warszawy
– patronat honorowy Burmistrza Dzielnicy Wilanów m.st. Warszawy

• Wilanowski kwartał trafia pod lupę młodych projektantów
• Dziedzińce, zieleń i mieszkania z oddechem
• Deszczówka i roślinność wodna wracają do projektu miasta

Wilanowski kwartał trafia pod lupę młodych projektantów

Miasteczko Wilanów po ponad dwudziestu latach funkcjonowania stało się jednym z najważniejszych punktów odniesienia w rozmowie o nowoczesnym mieszkaniu. Wystawa „Mieszkać” pokazuje prace studentek i studentów IV semestru Architektury SGGW, przygotowane podczas zajęć z zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. To nie jest pokaz modeli dla samego efektu. W centrum znalazła się próba odczytania tego fragmentu Warszawy na nowo – tak, by kwartał mieszkaniowy nie zamykał się w granicach jednego osiedla, ale otwierał się na codzienne życie wokół.

Autorzy projektów przyglądają się temu, co w miejskiej zabudowie często decyduje o jakości życia bardziej niż sam metraż. Chodzi o relację między tym, co prywatne, a tym, co wspólne, o dostęp do usług i o zieleń, która nie ma być ozdobą na marginesie, lecz pełnoprawnym elementem układu.

Dziedzińce, zieleń i mieszkania z oddechem

W pracach wyraźnie wraca motyw otwierania dziedzińców, wzmacniania ruchu pieszego oraz wprowadzania zielonych enklaw w miejsce zbyt sztywnych podziałów. Studenckie koncepcje zakładają też obecność usług społecznych i komercyjnych w parterach, co ma ożywiać przestrzeń przy ziemi i ograniczać wrażenie osiedlowej szczelności.

Nie mniej ważny jest sam sposób projektowania mieszkań. W koncepcjach pojawia się dbałość o sensowne proporcje między powierzchnią a liczbą pokoi, dopływ światła dziennego i możliwość naturalnego przewietrzania. To właśnie takie detale często decydują, czy mieszkanie staje się wygodnym miejscem do życia, czy tylko poprawnym układem ścian.

Deszczówka i roślinność wodna wracają do projektu miasta

Część prac idzie jeszcze dalej i sięga po rozwiązania związane z gospodarką wodną. Studenci proponują ogrody deszczowe oraz otwarte zbiorniki z roślinnością wodną, wpisując je w tkankę kwartału mieszkaniowego. To wyraźne nawiązanie do tradycji SGGW i dorobku Aliny Scholtz, jednej z najważniejszych postaci polskiej architektury krajobrazu.

Wystawa pokazuje też, jak różnie można patrzeć na tę samą część miasta. Jedni akcentują detal, inni proporcje albo elewacje, jeszcze inni szukają odważniejszego układu zabudowy. Z tych odmiennych języków projektowych wyłania się wspólny wniosek – Miasteczko Wilanów nadal pozostaje miejscem, które można czytać na nowo i testować na nim alternatywne scenariusze rozwoju.

na podstawie: Urząd Dzielnicy Wilanów.