Warszawa oddaje hołd ofiarom zbrodni w Hucie Pieniackiej – 82 lata pamięci

Pod szept modlitw i ciszę Apelu Pamięci w stolicy zebrały się osoby gotowe przypominać o wydarzeniach sprzed ponad ośmiu dekad. W symbolicznych miejscach Warszawy złożono wieńce i odmówiono modlitwę za ofiary masakry z 28 lutego 1944. W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele władz państwowych, środowisk kombatanckich oraz organizacji społecznych – gest pamięci miał rangę państwową i moralną.

• Obchody 82. rocznicy zbrodni w Hucie Pieniackiej – msza, apel i złożenie wieńców
• Warszawa – symboliczne miejsce spotkania pamięci o Kresach

Obchody 82. rocznicy zbrodni w Hucie Pieniackiej – msza, apel i złożenie wieńców

Uroczystości rozpoczęły się od mszy w intencji pomordowanych odprawionej w Katedrze Polowej Wojska Polskiego. Następnie delegacje przeszły na Plac Marszałka Józefa Piłsudskiego, gdzie przy Grobie Nieznanego Żołnierza odbył się Apel Pamięci, modlitwa oraz ceremonia złożenia wieńców i wiązanek kwiatów. Uroczystości odbywały się pod patronatem honorowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

W wydarzeniu reprezentująco wojewodę mazowieckiego Mariusza Frankowskiego był wicewojewoda Robert Sitnik. Obecni byli także przedstawiciele władz państwowych oraz osoby związane z opieką nad pamięcią historyczną.

Porządek uroczystości:

• msza święta w Katedrze Polowej Wojska Polskiego,
• apel pamięci przy Grobie Nieznanego Żołnierza na Placu Marszałka Józefa Piłsudskiego,
• składanie wieńców i modlitwa za ofiary.

Warszawa – symboliczne miejsce spotkania pamięci o Kresach

Uroczystość w stolicy była zarówno wyrazem szacunku dla ofiar, jak i próbą utrzymania żywej pamięci o bolesnych kartach historii Kresów. Organizatorzy i uczestnicy podkreślali, że takie spotkania służą zachowaniu świadectwa oraz „prawdy historycznej” – formułowanej publicznie i przekazywanej dalej. W relacjach przekazanych przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych widoczna była waga ceremonii jako elementu stałej opieki nad pamięcią.

Dla mieszkańców to moment refleksji i przypomnienia, że pamięć o ofiarach wymaga obecności – zarówno symbolicznej, jak i praktycznej. Udział w nabożeństwach i apelach daje możliwość bezpośredniego obcowania z historią oraz pokazuje, na czym polega zbiorowe upamiętnianie. Warto zapamiętać, gdzie i w jakiej formie odbywają się podobne wydarzenia, aby móc w nich uczestniczyć lub towarzyszyć starszym osobom, dla których te rocznice mają szczególne znaczenie.

na podstawie: MUW.