Na Żoliborzu zabrzmiały pieśni powstańczej Warszawy. Śpiewali także goście z Litwy

Wspólny śpiew połączył mieszkańców Żoliborza z Polakami mieszkającymi na Litwie. W Społecznym Domu Kultury Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej muzyka stała się częścią opowieści o wojnie, codzienności i cenie wolności. Podczas koncertu nie zabrakło wzruszenia, ale pojawiły się też humor i energia dawnych warszawskich piosenek.

• Koncert przypomniał, że powstanie rozpoczęło się na Żoliborzu
• Kapela z Chmielnej opowiedziała o wojennym Żoliborzu
• Wspólny śpiew połączył mieszkańców i gości z Kresów

Koncert przypomniał, że powstanie rozpoczęło się na Żoliborzu

Powstanie Warszawskie rozpoczęło się na Żoliborzu około godziny 13.50, a więc kilka godzin przed godziną „W”. Mieszkańcy dzielnicy upamiętnili tę rocznicę koncertem Kapeli z Chmielnej, przygotowanym przez Urząd Dzielnicy Żoliborz we współpracy ze Społecznym Domem Kultury Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.

Spotkanie otworzyła burmistrzyni Żoliborza Renata Kozłowska. Wśród publiczności znaleźli się nie tylko mieszkańcy dzielnicy i radni, lecz także Polacy mieszkający na co dzień na Litwie. Są potomkami świadków wydarzeń sprzed lat, a ich udział w uroczystości był możliwy dzięki Fundacji Rodakom na Kresach.

Takie połączenie uczestników z kraju i zagranicy nadało koncertowi dodatkowy wymiar. Historia Żoliborza została przedstawiona nie tylko jako część dziejów jednej dzielnicy, ale również jako doświadczenie przekazywane kolejnym pokoleniom polskich rodzin.

Kapela z Chmielnej opowiedziała o wojennym Żoliborzu

Koncert poprowadził Maciej Gąsiorek, aktor Teatru Rampa i stały współpracownik Kapeli z Chmielnej. W programie znalazły się utwory kojarzone z Powstaniem Warszawskim i okupacyjną stolicą:

• „Marsz Żoliborza”, uznawany za hymn dzielnicy, autorstwa Bronisława Roberta Lewandowskiego pseudonim „Zbyszek”,
• „Warszawianka”,
• „Pałacyk Michla”,
• „Warszawskie dzieci”,
• „Serce w plecaku”,
• „Siekiera, motyka”,
• „Hej, chłopcy, bagnet na broń”.

Na zakończenie, podczas bisu, zabrzmiała „Warszawo ma”. Muzyczną część wydarzenia uzupełniły komentarze historyczne i literackie, poezja Krzysztofa Kamila Baczyńskiego oraz cytaty z ówczesnej prasy warszawskiej i światowej.

Uczestnicy usłyszeli także opowieści o:

• działaniach militarnych prowadzonych na terenie Żoliborza,
• tak zwanej Republice Żoliborskiej,
• codziennym życiu mieszkańców Warszawy w czasie wojny.

Zestawienie pieśni, poezji i materiałów prasowych pozwoliło pokazać powstańczą rzeczywistość z kilku stron. Obok walki i tragedii pojawiły się informacje o zwykłym życiu ludzi, a także o humorze, który pomagał warszawiakom przetrwać wojenne dni.

Wspólny śpiew połączył mieszkańców i gości z Kresów

Publiczność żywo reagowała na kolejne utwory i dołączała do śpiewu. Pieśni, które w czasie wojny dodawały otuchy walczącym, ponownie zabrzmiały w żoliborskim domu kultury, przypominając o losach mieszkańców dzielnicy oraz o uporze warszawiaków w walce o wolność.

Podczas wydarzenia smutek związany z wojenną tragedią przeplatał się z uśmiechem. Właśnie ta różnorodność pozwoliła uniknąć jednostronnej opowieści – koncert pokazał zarówno dramat powstania, jak i rolę muzyki w podtrzymywaniu nadziei.

Spotkanie potwierdziło, że pamięć o Powstaniu Warszawskim pozostaje ważna dla mieszkańców Żoliborza. Wspólne wykonanie znanych piosenek stworzyło też naturalną przestrzeń do przekazywania historii między pokoleniami oraz do kontaktu z Polakami mieszkającymi poza krajem.

na podstawie: UM Żoliborz.