Annopol w zieleni i w ruchu. Zajezdnia tramwajowa stawia na oszczędność wody

Na Annopolu trudno dziś myśleć wyłącznie o halach i torach. Wokół najnowszej warszawskiej zajezdni tramwajowej rozwinęła się zieleń, a sam obiekt pracuje z myślą o energii i wodzie, których nie warto marnować. To nie jest zwykłe zaplecze techniczne, lecz ważny fragment tramwajowej sieci, który powstał po uruchomieniu trasy do Wilanowa. I właśnie tu widać najlepiej, jak transport szynowy zaczyna łączyć codzienną obsługę taboru z bardziej oszczędnym podejściem do miasta.

• Annopol uruchomiony z myślą o większym ruchu na torach
• Tysiące roślin między halami i ekranami akustycznymi
• Woda i energia wracają tu do obiegu zamiast znikać

Annopol uruchomiony z myślą o większym ruchu na torach

Zajezdnia na Annopolu działa już od ponad półtora roku i jest najnowszym, piątym takim obiektem w Warszawie. Jak podają Tramwaje Warszawskie, otwarcie zakładu w październiku 2024 roku było bezpośrednio związane z uruchomieniem nowej trasy do Wilanowa i potrzebą zwiększenia liczby tramwajów gotowych do wyjazdu na linię.

Dziś na terenie zajezdni stacjonuje 111 składów. Wykonywane są tu wszystkie podstawowe czynności obsługowe i serwisowe, więc Annopol stał się pełnoprawnym zapleczem dla ruchu tramwajowego w tej części miasta. Dla pasażerów to oznacza po prostu sprawniejsze utrzymanie taboru, a dla całego systemu – większą elastyczność w codziennym układaniu kursów.

Tysiące roślin między halami i ekranami akustycznymi

Na pierwszy rzut oka obiekt techniczny nie kojarzy się z ogrodem, a jednak na Annopolu zieleń zajmuje znaczącą część terenu. Obszar biologicznie czynny to 20 proc. całej inwestycji, czyli 2,4 hektara. Posadzono tam ponad 100 drzew, głównie graby i klony, blisko 34 tys. krzewów oraz ponad 700 bylin.

W liczbach wygląda to jeszcze wyraźniej:

• ponad 100 drzew,
• blisko 34 tys. krzewów,
• ponad 700 bylin,
• trawniki na niemal 8 tys. m kw.,
• łąka kwietna na blisko 3,4 tys. m kw.,
• trawiasta nawierzchnia drogi dojazdowej na 1600 m kw.,
• ponad 3,3 tys. m kw. rozchodnika między torami.

Zieleń pojawiła się także na ekranach akustycznych i elewacjach budynków. Łącznie zielone ściany i ekrany zajmują aż 12,7 tys. m kw. To nie tylko kwestia wyglądu. Taki układ pomaga łagodzić odbiór dużego obiektu technicznego, a jednocześnie tworzy warunki dla ptaków i owadów. W zajezdni zawieszono też 30 budek lęgowych, by wesprzeć przyrodę, która zwykle przegrywa z betonem i ruchem.

Woda i energia wracają tu do obiegu zamiast znikać

Annopol zaprojektowano tak, by ograniczać zużycie zasobów. W obiekcie pracują pompy ciepła o mocy 615 kW i instalacja fotowoltaiczna o mocy 330 kW. Dodatkowo, na etapie projektu wykonawczego zmniejszono moc kotłów gazowych z 2381,4 kW do 1665,8 kW. Według Tramwajów Warszawskich pozwala to ograniczyć emisję dwutlenku węgla o 147 ton rocznie w porównaniu z tradycyjnymi rozwiązaniami.

Dużo dzieje się też z wodą. Na terenie zajezdni działa zbiornik retencyjny o pojemności ponad 5,5 tys. m sześc. oraz trzy zbiorniki wody szarej, które łącznie mieszczą ponad 500 m sześc. Zgromadzona tam woda po wstępnym oczyszczeniu trafia ponownie do toalet i do podlewania zieleni. Do tego dochodzą trzy nowoczesne myjnie tramwajów, w których ścieki przechodzą dwustopniowe oczyszczanie.

Efekt jest konkretny: w obiegu zamkniętym wraca aż 87 proc. wody używanej do mycia taboru, a roczna oszczędność przekracza 113 tys. m sześc. To liczby, które dobrze pokazują, że w takim obiekcie nie chodzi już wyłącznie o technikę. Liczy się też to, ile zasobów da się zachować na kolejne dni pracy.

Zajezdnia ma także systemy ograniczające pylenie i oczyszczające powietrze. Zastosowano cyklony odpylające, filtry węglowe o sprawności co najmniej 80 proc. oraz filtry tkaninowe, które utrzymują emisję pyłu poniżej 20 mg/m sześc. W przypadku dużego zaplecza tramwajowego to ważny element, bo porządna obsługa pojazdów nie musi oznaczać większego obciążenia dla otoczenia.

na podstawie: Urząd Miasta Stołecznego Warszawy.