Trzy wystawy żegnają się w Domu Spotkań z Historią – finisaż i oprowadzania

W Domu Spotkań z Historią kończy się seria trzech ekspozycji, które łączą opowieści o odbudowie Warszawy, reportaż wojenny i refleksję nad miejscami kobiet w przestrzeni miasta. Wernisaże zamykają się jednego dnia, co daje rzadką okazję zobaczyć je razem podczas bezpłatnych oprowadzań. Atmosfera galerii miesza archiwalne zdjęcia z surową dokumentacją współczesnych konfliktów i artystycznymi instalacjami o tożsamości miejskości.

• Warszawy między ruiną a pamięcią – fotograficzne opowieści o odbudowie i wojnie
• W Domu Spotkań z Historią – instalacja o nazwiskach, statystyce i niewidocznych matronach

Warszawy między ruiną a pamięcią – fotograficzne opowieści o odbudowie i wojnie

Trzy kończące się wystawy układają się w mozaikę pamięci i obserwacji. Wśród nich ekspozycja „Warszawa na nowo” prezentuje kilkadziesiąt fotografii z drugiej połowy lat 40., wykonanych przez fotoreporterów działających tuż po wojnie. W materiałach znaleźć można prace takich autorów jak Jerzy Baranowski, Stanisław Dąbrowiecki, Wojciech Kondracki, Jan Tymiński, Stanisław Urbanowicz, Zdzisław Wdowiński, a także operatorów Wiktor Janik i Karol Szczeciński. Zdjęcia pokazują nie tylko odbudowę murów, lecz przede wszystkim próby składania życia po traumie.

Obok tego archiwum stoi pokaz zatytułowany „Straty zamierzone” – zbiór fotoreportaży z archiwów agencji Magnum, które dokumentują doświadczenia wojny w Ukrainie. Kuratorka połączyła współczesne kadry takich twórców jak Antoine d’Agata, Sabiha Çimen, Rafał Milach, Paolo Pellegrin, Moises Saman i Jérôme Sessini z kilkoma zdjęciami Abbasa z konfliktu w byłej Jugosławii. Te zestawy tworzą dialog między historią a teraźniejszością – zniszczenia, życie w ruinach i próby odbudowy pojawiają się na zdjęciach jako ciągłość doświadczeń.

W Domu Spotkań z Historią – instalacja o nazwiskach, statystyce i niewidocznych matronach

Trzecią wystawą jest artystyczna instalacja „WAW. Miasto i ulice kobiet” autorstwa Maryny Tomaszewskiej. Praca angażuje przestrzeń muzealną, podejmując temat obecności kobiet w miejskim krajobrazie poprzez nazwiska na tablicach, zestawienia statystyczne i biografie kobiet, które pozostają często poza oficjalną pamięcią. Autorka zwraca uwagę na to, że postaci omawiane w instalacji najliczniej pojawiają się w dzielnicach takich jak Białołęka czy Targówek, gdzie można odnaleźć wiele przykładów „niewidocznej” pamięci.

Organizatorzy zapraszają na finisaż i serię oprowadzających spotkań, które odbędą się w jednym dniu. Najważniejsze informacje:

• 22 lutego – dzień finisażu
• 13.00 – rozpoczęcie pierwszego z trzech oprowadzających spotkań
• liczba oprowadzań: trzy
• wstęp: bezpłatny
• miejsce: Dom Spotkań z Historią

Dla osób planujących wizytę to ostatnia szansa, by w jednym czasie zobaczyć archiwalne zdjęcia odbudowy miasta, współczesne reportaże wojenne oraz artystyczną refleksję nad obecnością kobiet w przestrzeni publicznej.

Mieszkańcy zyskują więcej niż sumę ekspozycji – to także punkt odniesienia do codziennych pytań o to, kogo pamiętamy w miejskiej topografii i jak historia wpływa na współczesne postrzeganie przestrzeni. Bezpłatny wstęp i skondensowany program finisażu ułatwiają planowanie krótszej wizyty po pracy lub w weekend; dla nauczycieli, studentów historii i osób zainteresowanych urbanistyką to okazja do porównań między archiwalnymi dokumentami a współczesnym reportażem fotograficznym.

na podstawie: UMS Warszawa.