Fragmenty Villa Regia wydobyte z Wisły wzbogacają zbiory Muzeum w Warszawie

Z Wisły wydobyto kolejne kamienne detale królewskiej rezydencji Villa Regia — w tym łuk arkady o wadze ponad 200 kg i fragment kapitelu, które trafiły do Muzeum Historii Polski i pomogą w rekonstrukcji Pałacu Kazimierzowskiego.

• Warszawa prezentuje znalezione fragmenty i opowiada ich historię
• Zabierz wzrok do Pałacu Kazimierzowskiego i zobacz co da się odtworzyć
• Muzeum Historii Polski zabezpiecza i bada znaleziska

Warszawa prezentuje znalezione fragmenty i opowiada ich historię

Pod nadzorem prof. Huberta Kowalskiego z Uniwersytetu Warszawskiego, przy wsparciu miasta stołecznego Warszawy, z dna Wisły wydobyto kolejne elementy kamieniarskiej dekoracji dawnej rezydencji Villa Regia. Znaleziska pochodzą z XVII wieku i pochodzą najpewniej z transportu zrabowanych przez Szwedów elementów, który zatonął w sierpniu 1656 roku podczas potopu. Pierwszy element tego typu został odnaleziony już w październiku 2011 roku.

Więcej lokalnych informacji z Warszawy jest na echowarszawy.pl. Sprawdź też, co dzieje się w najbliższych dniach – wydarzenia i imprezy zbieramy na echowarszawy.pl/wydarzenie.

Zabierz wzrok do Pałacu Kazimierzowskiego i zobacz co da się odtworzyć

Wśród przekazanych muzeum fragmentów jest ponad 200-kilogramowy kawałek łuku arkady, który będzie pasował do rekonstrukcji zewnętrznej klatki schodowej Pałacu Kazimierzowskiego — dziś siedziby rektoratu Uniwersytetu Warszawskiego. Drugi istotny fragment to część kapitelu, która pozwoli wykonać nowe pomiary i dostarczy informacji niezbędnych do odtworzenia form i detali pierwotnej koncepcji architektonicznej Villa Regia.

Muzeum Historii Polski zabezpiecza i bada znaleziska

Wszystkie elementy zostały zabezpieczone i przekazane do zbiorów Muzeum Historii Polski, gdzie przejdą prace konserwatorskie i badawcze. Jeden z odkrytych detali zdobiła tarcza z herbem Snopek rodu Wazów, zwieńczona koroną zamkniętą i wijącymi się szarfami — to fragment związany ze stroną zachodnią loggii, wzniesionej prawdopodobnie przy okazji ślubu Władysława IV Wazy i Cecylii Renaty Habsburżanki w 1637 roku. Dla badaczy jest to element bezcenny, bo pozwala uzupełnić ponad 350-letnią przerwę w materialnym dziedzictwie Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Zarówno miasto, jak i środowisko naukowe zapowiadają kontynuację prac poszukiwawczych i konserwatorskich — odnalezione fragmenty nie tylko wzbogacają ekspozycję, lecz także pomagają lepiej zrozumieć dawną Warszawę oraz techniki kamieniarskie epoki Wazów.

na podstawie: Urząd Miasta Stołecznego Warszawy.