Policjantka z Warszawy po służbie chwyta za aparat. Tak łączy dwa światy

Sierż. sztab. Patrycja Kondratiuk od dziesięciu lat służy w Komendzie Rejonowej Policji Warszawa VII. Poza mundurem fotografuje emocje, rodzinne chwile i kobiety w ciąży. Policyjna praca nauczyła ją uważności, którą wykorzystuje podczas sesji zdjęciowych.

Patrycja Kondratiuk zaczęła fotografować jeszcze jako nastolatka. W gimnazjum dostała pierwszy aparat cyfrowy i szybko zaczęła organizować sesje dla koleżanek oraz sąsiadek. Najczęściej pozowała jej przyjaciółka, która cierpliwie uczestniczyła w kolejnych pomysłach i eksperymentach.

Jedna z pierwszych zimowych sesji odbyła się w szczerym polu, przy dużym mrozie i śniegu sięgającym kolan. Wykorzystano podczas niej starą skórzaną walizkę należącą do dziadka fotografki. Sesja zakończyła się przeziębieniem, ale zdjęcia dały jej poczucie, że fotografia może być czymś więcej niż zwykłym robieniem zdjęć.

W liceum wybrała klasę o profilu wojskowym. Jak wynika z jej opowieści, decyzja o związaniu się ze służbą była związana z potrzebą pomagania innym i działania w sytuacjach, w których ludzie potrzebują wsparcia.

Z Komendą Rejonową Policji Warszawa VII jest związana od początku służby, czyli od dziesięciu lat. Pierwsze doświadczenia zdobywała w prewencji i patrolu. Ten etap nauczył ją reagowania, podejmowania decyzji oraz obserwowania zachowania ludzi. Wspomina także partnera służbowego, od którego wiele się nauczyła i którego wiedza nadal wpływa na jej podejście do pracy.

Później trafiła do wydziału kryminalnego, do zespołu dochodzeniowo-śledczego. Praca wymagała szybkiego działania, analizy i zwracania uwagi na szczegóły. Następnie rozpoczęła służbę w Zespole ds. Profilaktyki Społecznej. Ten etap pozwala jej wykorzystywać wcześniejsze doświadczenia podczas realizowania projektów i pracy bliżej ludzi.

„Największą satysfakcję daje mi moment, kiedy naprawdę mogę komuś pomóc. I ta zwykła, ludzka wdzięczność, bo ona przypomina, że to, co robię, ma sens” - mówi Patrycja Kondratiuk.

Policyjna uważność przydaje się jej również podczas pracy z aparatem. Funkcjonariuszka zwraca uwagę na spojrzenia, gesty i sposób poruszania się fotografowanych osób. Nie skupia się wyłącznie na technice i ustawieniu kadru. Zależy jej przede wszystkim na naturalności oraz emocjach.

„W Policji uczysz się zwracać uwagę na drobiazgi, takie jak spojrzenia, gesty, sposób poruszania się. W fotografii jest to bezcenne” - podkreśla.

Najczęściej wykonuje zdjęcia rodzinne i ciążowe. Jej fotografie mają pokazywać radość, bliskość, czułość i oczekiwanie. Sesje realizuje między innymi w studiu, które stworzyła od podstaw. Jak sama opowiada, prace fizyczne wykonał jej mąż, ale wygląd i każdy szczegół tego miejsca powstały zgodnie z jej pomysłem.

„Chcę, żeby zdjęcia mówiły o ludziach więcej niż słowa” - przyznaje.

Fotografia jest dla niej także sposobem na odpoczynek po służbie. Pozwala odreagować napięcie i zamienić trudne emocje w twórczą pracę.

„Stres zamieniam w kreatywność” - mówi.

Łączenie służby, fotografii i życia rodzinnego nie jest łatwe. Czas wolny ograniczają obowiązki, a zmęczenie często daje o sobie znać. Mimo to każdą wygospodarowaną chwilę poświęca pasji. Podkreśla, że fotografia nie jest dla niej dodatkiem, lecz częścią jej życia.

Ważną rolą pozostaje dla niej także macierzyństwo. Doświadczenie związane z wychowywaniem dziecka nauczyło ją jeszcze większej cierpliwości, empatii i uważności. Te cechy wykorzystuje zarówno w pracy policjantki, jak i podczas spotkań z osobami fotografowanymi.

Zapytana o zdjęcie, którego jeszcze nie wykonała, wskazała portret własnej rodziny. W jej przypadku sprawdza się powiedzenie o szewcu chodzącym bez butów.

Różnicę między pracą w mundurze a fotografowaniem opisuje jednym zdaniem:

„Mundur to odpowiedzialność i siła zewnętrzna, a aparat to siła wewnętrzna” - mówi Patrycja Kondratiuk.

W jej historii służba i fotografia nie stoją po przeciwnych stronach. Policyjne doświadczenie pomaga jej dostrzegać szczegóły, a aparat pozwala zatrzymywać emocje i pokazywać ludzi z bardziej osobistej perspektywy.

na podstawie: Policja Warszawa.