Fotografie Pauliny Okraski – intymna podróż ku akceptacji w Arteneum

2 min czytania
Fotografie Pauliny Okraski – intymna podróż ku akceptacji w Arteneum

W Galerii Arteneum pojawi się wystawa, która prosi o uważne spojrzenie — nie po to, by pouczać, lecz by pokazywać ludzkie historie zaklęte w obrazach. W Warszawie prace młodej autorki stawiają pytania o ciało, ograniczenia i barwy, które pamięta się długo po wyjściu z sali. To propozycja dla tych, którzy chcą zobaczyć fotografię jako formę rozmowy, a nie tylko ilustrację.

  • W Galerii Arteneum – “Droga ku akceptacji” jako rozmowa o niepełnosprawności
  • W Warszawie spojrzenie na twarze i barwy regionu łowickiego
  • Z tańca na fotografię – droga twórcza Pauliny Okraski

W Galerii Arteneum – “Droga ku akceptacji” jako rozmowa o niepełnosprawności

Wystawa Pauliny Okraski mierzy się z delikatnym tematem — procesem dochodzenia do akceptacji niepełnosprawności. Autorka wybiera język intymny i reportażowy, szukając momentów, które odsłaniają codzienność osób, a nie definiują ich jedynie przez schorzenie. W pracach widać koncentrację na emocjach i ciele jako nośniku opowieści, a także wrażliwość wynikającą z wieloletniej pracy z ruchem.

W Warszawie spojrzenie na twarze i barwy regionu łowickiego

Biografia autorki wpływa na obraz wystawy. Paulina Okraska wychowała się w regionie łowickim — kolorystyka i symbolika tego środowiska przenikają jej estetykę, chociaż opowieść nie jest etnograficznym katalogiem. Przez lata związana z tańcem ludowym, zdobyła tytuł choreografa, a potem przeszła przez doświadczenia modelki do pracy za aparatem. Ten przełom widać w sposobie, w jaki rejestruje ruch i obecność drugiego człowieka.

  • Wernisaż: 26 lutego 2026 o godz. 19.00
  • Wstęp: wolny
  • Wystawa czynna do 19 marca 2026
  • Miejsce: Galeria Arteneumul. Radzymińska 121

Z tańca na fotografię – droga twórcza Pauliny Okraski

Praca dyplomowa w Akademii Fotografii stała się punktem kulminacyjnym tej drogi. Okraska nie szuka efektownych gestów – interesuje ją to, co pomiędzy: chwile wstydu, uśmiechu, zawahania, które tworzą pełen obraz osoby. Dla widza to okazja, by spojrzeć na niepełnosprawność z perspektywy prywatnej narracji, a nie wyłącznie społecznego etykietowania.

W praktycznym wymiarze wystawa daje mieszczanom okazję do spotkania z fotografią, która porusza i zostaje w pamięci. Pokazy takie jak ten mogą skłonić do rozmów w grupach sąsiedzkich, w szkołach zdjęć czy podczas spacerów po Pradze — warto pójść nie tylko z ciekawości, lecz z gotowością do dłuższego zatrzymania się przy obrazach. Dla osób planujących wizytę najważniejsze informacje o godzinie otwarcia i okresie ekspozycji znajdują się powyżej.

na podstawie: Targówek.

Autor: Redakcja Echo Warszawy