IPN przypomina stulecie pomnika Chopina i jego dramatyczne losy w Łazienkach

Pomnik Fryderyka Chopina w Łazienkach Królewskich ma sto lat, ale jego historia obejmuje także przerwane prace, wojenne zniszczenie i powojenny powrót. Szesnastotonową rzeźbę wysadzono w 1940 roku, a monument ponownie stanął w ogrodach osiemnaście lat później. Dzisiejszy pomnik jest więc powojennym odtworzeniem, a nie rzeźbą, która przetrwała okupację.

Pomysł budowy pomnika pojawił się w 1876 roku w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym. Do realizacji było jeszcze daleko: ustną zgodę na powołanie komitetu wyraził car Mikołaj II dopiero w 1901 roku, a sam komitet powstał rok później.

Więcej lokalnych informacji z Warszawy jest na echowarszawy.pl. Sprawdź też, co dzieje się w najbliższych dniach – wydarzenia i imprezy zbieramy na echowarszawy.pl/wydarzenie.

Prace ruszyły w 1914 roku według projektu rzeźbiarza Wacława Szymanowskiego i architekta Franciszka Mączyńskiego. Przerwał je wybuch I wojny światowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wrócono do budowy, a pomnik odsłonięto 14 listopada 1926 roku.

Powiązany artykuł

Chopin wraca do Łazienek z odnowionym otoczeniem pomnika

W czasie okupacji niemieckie władze zamknęły Łazienki, a warszawiacy stracili dostęp do monumentu. W kwietniu 1940 roku Hans Frank polecił go zniszczyć. 31 maja rzeźbę wysadzono, pocięto na części i wywieziono koleją do hut III Rzeszy.

Pomnik Fryderyka Chopina ponownie stanął w Łazienkach 11 maja 1958 roku. Współczesny monument przypomina więc nie tylko o projekcie Szymanowskiego, lecz także o jego zniszczeniu i powojennym odtworzeniu.

na podstawie: Instytut Pamięci Narodowej (X).