Nowy dach na pałacowej oficynie w Natolinie przywraca historyczny charakter

W Natolinie zakończył się remont dachu zabytkowej oficyny przy pałacu - budynek odzyskał dachówkę pasującą do historycznego otoczenia, a prace zabezpieczyły więźbę przed dalszą degradacją. Miasto przeznaczyło na to wsparcie finansowe, a odwiedzający park już zauważają bardziej spójną sylwetkę zespołu pałacowo-parkowego. Remont miał też wymiar konserwatorski - chodziło nie tylko o szczelność, lecz o przywrócenie autentycznego wyglądu.

• Co zmienił remont w pałacowej oficynie
• Finansowanie i historyczne tło obiektu w Warszawie

Co zmienił remont w pałacowej oficynie

Prace objęły wymianę starego pokrycia, które miejscami przeciekało i wizualnie odstawało od historycznej zabudowy. Z demontażu wyszło na jaw, że dotychczasowa dachówka typu marsylka nie była oryginalna dla tego obiektu, więc zastąpiono ją bardziej tradycyjną dachówką karpiówką w naturalnym kolorze. Podczas prac naprawiono też konstrukcję dachu - usunięto skorodowane i wypaczone elementy więźby oraz deskowania i zastąpiono je nowym drewnem. Nowe elementy:

• wykonano z drewna suchego, struganego i zaimpregnowano preparatem chroniącym przed ogniem, grzybami i owadami;
• wszystkie obróbki blacharskie oraz rynny i rury spustowe wykonano z blachy miedzianej.

Remont prowadzono, by przywrócić nie tylko funkcję użytkową dachu, ale też harmonię wizualną zespołu pałacowego.

Codziennie nowe informacje z Warszawy publikujemy na echowarszawy.pl. Planujesz wolny czas? Aktualne wydarzenia i imprezy znajdziesz zawsze na echowarszawy.pl/wydarzenie.

Finansowanie i historyczne tło obiektu w Warszawie

Prace sfinansowano z dofinansowania ze strony Miasta Warszawa w wysokości 302 tys. zł. Oficyna należy do Zespołu Pałacowo-Parkowego przy ul. Nowoursynowskiej 84 i jest częścią większego kompleksu o długiej historii. Sam pałac powstał w latach 1780-1782 według projektu Szymona Bogumiła Zuga, natomiast klasycystyczna oficyna powstała nieco później - w latach 1806-1808 - według projektu Christiana Piotra Aignera i została wzniesiona przez Aleksandra i Annę z Tyszkiewiczów Potockich.

Drobniejsze obiekty parkowe rzadko przyciągają uwagę konserwatorów tak bardzo jak same pałace, tymczasem wymiana pokrycia i naprawa więźby to działania, które przedłużają życie zabytku i chronią go przed kosztowną rewitalizacją w przyszłości. Dla odwiedzających park zmiana jest natychmiast widoczna - dach lepiej wpisuje się w historyczną scenerię, a użyte materiały mają zapewnić większą trwałość i mniejsze ryzyko przecieków.

Przywrócenie odpowiedniego pokrycia dachowego to krok w stronę zachowania spójności całego zespołu pałacowo-parkowego i sygnał, że nawet mniejsze elementy zabudowy otrzymują teraz należytą opiekę konserwatorską.

na podstawie: UMS Warszawa.