Warto pomagać słabszym

Osoby niepełnosprawne są osobami szczególnie narażonymi na wykluczenie społeczne, czy biedę. Jako jednostki słabsze i zmagające się często z ciężkimi skutkami swoich schorzeń, nie mają wystarczająco dużo siły, by walczyć o należne im miejsce w społeczeństwie.

Czy społeczeństwo jest zainteresowane losem niepełnosprawnych?

Trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Części społeczeństwa z pewnością zależy na tym, by osoby niepełnosprawne były pełnoprawnymi członkami społeczeństwa. Jednak, często tak otwartą postawę wobec osób niepełnosprawnych prezentują jedynie osoby, które bezpośrednio lub pośrednio zetknęły się z problemami jakie niesie ze sobą bycie osoba niepełnosprawną. Czy to oznacza, że jesteśmy społeczeństwem mało wrażliwym na ludzką krzywdę? Część z czytających ten artykuł zapewne uzna, że Polacy są nieczuli na problemy osób niepełnosprawnych. Inni uznają to za oczernianie społeczeństwa i zdecydowanie zaprzeczą takiej tezie.

Zanim wydamy jednoznaczną ocenę, może warto zastanowić się nad tym, dlaczego polskie społeczeństwo pochyla się jedynie nad nagłośnionymi przypadkami osób niepełnosprawnych. Często taka sytuacja ma miejsce w przypadku, gdy praca socjalna Olsztyn nie przynosi stosownych efektów i osoby obserwujące życie konkretnej osoby niepełnosprawnej dojdą do wniosku, że służby, które powinny zapewnić takiej osobie opiekę, zwyczajnie tego nie robią.

Dlaczego sami nie staramy się pomóc osobom z niepełnosprawnościami?

Stwierdzenie, iż nie pomagamy osobami z niepełnosprawnościami byłoby zwyczajnym kłamstwem. Jako społeczeństwo pomagamy, ale w sposób indywidualny, we własnym zakresie na przykład osobom nam znanym lub spokrewnionym. I nic w tym złego. Ale nie potrafimy pomóc jako ogół społeczeństwa. Przykładem takiej sytuacji był zeszłoroczny protest osób niepełnosprawnych, kiedy to społeczeństwo uznało, że osoby niepełnosprawne, które stały się liderami protestu w Sejmie, wraz ze swoimi opiekunami, starają się jedynie walczyć w celu osiągnięcia prywatnych korzyści. Dla większości społeczeństwa osoby niepełnosprawne powinny doceniać fakt, że istnieje coś takiego jak praca socjalna na rzecz osób niepełnosprawnych. Z pewnością praca urzędników ośrodków pomocy społecznej wnosi wiele dobrego w życie osób niepełnosprawnych, ale nie jest pomocą wystarczającą dla tych ludzi. A dlaczego nie jest wystarczająca? Odpowiedź jest prosta- w Polsce nie ma wypracowanych dobrych rozwiązań systemowych, które w stu procentach pozwalałby osobom niepełnosprawnym na samodzielną i godną egzystencję ramię w ramię z resztą społeczeństwa.

Dlaczego protest osób niepełnosprawnych wzbudza tak wiele skrajnych emocji?

Odpowiedź na to pytanie nie jest łatwa, tak samo jak nie jest łatwo opracować dobry system opieki dla osób niepełnosprawnych. Ile osób tyle potrzeb i żądań. Być może tak duże emocje wśród społeczeństwa wynikają z faktu, że niepełnosprawni w powszechnym mniemaniu są osobami słabymi i biednymi, a co za tym idzie osobami, które nie powinny jasno i głośno artykułować swoich potrzeb i się o nie upominać. Z bliżej nieokreślonych powodów obraz osoby niepełnosprawnej walczącej o swoje prawa i umiejącej upominać się swoje” jest w polskim społeczeństwie nie do przyjęcia. W powszechnej opinii osoby niepełnosprawne powinny siedzieć cicho” i Brać co dają”, inaczej wzbudzają złość, zawiść i zazdrość. To niestety dobitnie pokazuje jak mało rozwiniętym społeczeństwem jesteśmy. Tak naprawdę, wszyscy powinniśmy się od protestujących uczyć i traktować ich z szacunkiem, który bezsprzecznie im się należy.