Agnieszka Sikora - nagroda mieszkańców i codzienność Fundacji po DRUGIE

W Warszawie wyróżnienie dla kobiety, która uczyniła z bezdomności młodzieży temat publicznej troski. Podczas gali i w rozmowie w videocascie „Warszawa Mówi” opowiada o pierwszych miesiącach działalności, o codziennych gestach i o tym, dlaczego każda rozmowa zaczyna się od herbaty i kanapki. W tle są konkretne rozwiązania i młodzi ludzie, dla których Fundacja po DRUGIE tworzy bezpieczną przystań.

• Jak mieszkańcy Warszawy wybrali swoją Warszawiankę
• W videocascie Warszawa Mówi o herbacie, kanapce i niewidzialnych dziewczynach

Jak mieszkańcy Warszawy wybrali swoją Warszawiankę

Decyzją mieszkańców stolicy tytuł Warszawianki trafił do Agnieszki Sikory - dziennikarki i pedagoga resocjalizacyjnego, która od ponad 14 lat działa na rzecz osób w wieku 18 do 25 roku życia dotkniętych bezdomnością. Jej fundacja - Fundacja po DRUGIE - prowadzi pierwszy w Polsce Dom Dla Młodzieży, miejsce dające dach nad głową i wsparcie w stawaniu się samodzielnym dorosłym. Podczas wręczenia nagrody pierwszym, kto jej pogratulował, był prezydent Rafał Trzaskowski, a za nim - w emocjonalnym momencie - jej podopieczni, którzy towarzyszyli jej na gali.

“Mieliśmy takie hasło ‘głosuj na Sikorę’, ale mam ogromną nadzieję, że te głosy przełożą się nie tyle na Sikorę, co właśnie na tych młodych ludzi, z którymi pracujemy” - mówi Agnieszka Sikora.

Sikora nie tylko organizuje miejsce do życia - angażuje się też w zmianę prawa, aby matki z dziećmi mogły przebywać w placówkach resocjalizacyjnych przeznaczonych dla nieletnich. Dzięki jej staraniom temat kryzysu bezdomności młodych ludzi zaczął zajmować istotne miejsce w debacie publicznej.

W videocascie Warszawa Mówi o herbacie, kanapce i niewidzialnych dziewczynach

W odcinku videocastu “Warszawa Mówi” Agnieszka Sikora opowiada o genezie nazwy fundacji - skąd jest “po DRUGIE” i co oznacza “po pierwsze” - oraz o praktycznych zasadach pracy z młodymi ludźmi. Wyjaśnia, dlaczego spotkanie często zaczyna się od prostego gestu - herbaty i kanapki - i jak to otwiera rozmowę. Mówi też o trudnościach, które wykraczają poza stereotypy uzależnień, oraz o młodych matkach opuszczających zakłady poprawcze.

“Poczułam wtedy, że trzeba coś dla nich zrobić, bo te dziewczyny są zupełnie ’niewidzialne’” - wspomina Agnieszka Sikora.

Odcinek jest dostępny na miejskiej stronie, na kanale YouTube miasta oraz na platformach streamingowych Spotify i Apple Podcast - warto obejrzeć, by usłyszeć historie osób, które przechodzą przez program fundacji, i zobaczyć, jak wygląda codzienna praca z młodzieżą.

Wypowiedzi Sikory przypominają, że za działaniami stoją konkretne potrzeby - mieszkanie, wsparcie psychologiczne, edukacja i przygotowanie do samodzielności - a także środki finansowe i zaangażowanie wielu ludzi.

Dla mieszkańców oznacza to, że nagroda ma wymiar praktyczny - to rozgłos, który może przyciągnąć darczyńców, wolontariuszy i postulaty do zmian systemowych. Jeśli ktoś chce lepiej poznać działania fundacji lub wesprzeć je - więcej informacji można znaleźć na stronie Fundacji po DRUGIE.

Wspomnienia Sikory, obecność jej podopiecznych na gali i opowieści z pracy przywołują obraz codziennej drogi - od niewidzialności do dostrzeżenia, od niepewności do stabilizacji. To historia o małych rytuałach i dużych zmianach, które zaczynają się od prostych gestów.

na podstawie: Urząd Miasta Stołecznego Warszawy.